بیست وسی

صدا وسیما که همچون آیینه­ای صاف به انعکاس اتفاقات می­پردازد از تنبیه یک دانش­آموز توسط یک معلم هم نگذرد .اما چرا در اسفند 85 هنگامی که 30 هزار معلم خواسته­های صنفی خود را روبروی خانه­ملت فریاد زدند رسانه­ملی  - دولتی -  هیچ خبر و گزارشی پخش نکرد . به نظر می­رسد گوش­های رسانه­ملی گاه غرش شیر را نمی­شنود و در صورت لزوم  نجوای مورچگان را می­فهمد .

* در سال 1382 وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی پژوهشی گسترده در دهها شهر ایران انجام داد تا مشخص شود محبوبترین افراد جامعه چه کسانی هستند نتیجه برای آنها شگفت­انگیز بود . معلمان. اعداد نوشته شده درصد است و مابقی آن تا عدد 100  اعتماد متوسط است .

 * - بنگاه­ دار 74 درصد کم و 4 در صد زیاد – راننده تاکسی  33 درصد کم و21 در صد زیاد – پزشک 12 درصد کم و56 درصد زیاد –تجار و بازاری 53 درصد کم و10 درصد زیاد –مدیران دولتی 34 درصد کم و22 درصد زیاد – معلمان 5 درصد کم و77 درصد زیاد –روزنامه نگار 24 درصد کم و33 درصد زیاد –اساتید دانشگاه 6 درصد کم و71 درصد زیاد –ورزشکاران 8 در صد کم و62 درصد زیاد –روحانیون 28 در صد کم و41 درصد زیاد. این آمار وارقام بدین معناست  که تنها 5 در صد مردم به معلمان اعتماد چندانی ندارند و77 در صد مردم به این قشر اعتماد بسیار دارد .

 * در دو سه سال اخیر تلاشهای بسیاری برای همسان­سازی اعتماد عمومی به کار رفته است  !!! .راحت­ترین اقدام  ، کاهش محبوبیت معلمان است . اینکه گاه در رسانه­ها می­شنویم کار معلمی راحت است تعطیلات زیاد دارند و شایعه می­شود حقوق تابستان قطع می­شود در این راستاست . *تنبیه­بدنی بسیار ناپسند است اما یک بیماری درازمدت  در فرهنگ ماست و نیاز به تحقیق و بررسی دارد وگرنه بخشنامه­ی ممنوعیت تنبیه بدنی 70 سال است به مدارس ابلاغ می­شود و معلم هم می­داند اگر دانش­آموزی بیاموزد یا نیاموزد تاثیری بر حقوق و مزایایش ندارد اما چرا باز گاه شاهد تنبیه­بدنی هستیم

*به نظر می­رسد  مهمترین وتنها سرمایه­ی معلم که اعتماد عمومی است به صورت برنامه­ریزی شده مورد تهاجم قرار گرفته است . معلم سرمایه­ی مادی ندارد یک ساعت برنامه­ی رادیو - تلویزیون در اختیار ندارد یک نشریه ، یک صفحه از نشریه ، و حتی یک ستون از روزنامه در اختیار ندارد تنها به پاس حضور در شهر و روستا و آموزش کودکان و نوجوانان اعتماد  عمومی را دارد که آن نیز مورد تهدید است .