.این نماینده محترم که سابقه ای فرهنگی دارد گفت چون صنف معلمان فعالیت حزبی می کنند نه صنفی ؟ از او پرسیدم مثلاً چه فعالیت حزبی ؟ ایشان پاسخی حزبی داد : با افرادی مثل بهزاد نبوی دیدار کرده اند !!!!من دوباره پرسیدم ایشان که دوره قبل نماینده ی مجلس وسالهایی هم وزیر بوده است آیا دیدار با ایشان جرم است !
در ایران بسیاری از اختیارات وتصمیم گیریها در اختیار مجلس وهیات دولت است .واین دو مرکز نیز در دست احزاب. ده نماینده مجلس می توانند وزیری را به مجلس بیاورند ومورد پرسش قرار دهند . 15نماینده می تواند وزیری را استیضاح ویا به او رای اعتماد ندهند . یک نماینده در مجلس میتواند نطق کند تا در رسانهها منعکس شود بودجه کشور نیز در دست نمایندگان است. بنابراین آنها که می خواهند در کشور تاثیرگزار باشند حتی اگراز یک صنف وگروه بوده اند حزب سیاسی درست کرده اند - مجمع روحانیت مبارز ،مجمع روحانیون مبارز ، انجمن اسلامی مهندسین ، حزب زنان مسلمان -.اینها متوجه شدهاند صنف اثرگزار نیست وباید حزب درست کرد . بنابراین معلمان نیز اگر خواستار به دست گرفتن ابزار قدرت هستند باید فراتر از صنف به حزب بیاندیشند .ما در ایران بیش از یک میلیون فرهنگی داریم که با خانوادههایشان سه چهار برابر میشود ومهمتر از ان اعتمادی است که مردم به فرهنگیان دارند .با این وجود من در جایگاهی نیستم که از دیدگاه دیگران باخبر وراهکاری ارائه کنم اما باید انجمن صنفی فرهنگیان با بررسی موضوع به نظری خاص برسد یکی از این گزینهها اعلام حمایت از تعدادی از نامزدها در تهران وچند شهر بزرگ است . اما به گمان من مهمترین نظر، داشتن یک نظر واعلام رسمی آن است.نوشته شده توسط علی رضا
در 23:25 |
لینک ثابت
•
.jpg)