تکیه گاهی در فضا
عبدالمحمد شعراني 21 سال دارد. او پارسال و
امسال به عنوان سربازمعلم در روستاي كالو تدريس مي كند .كالو در استان بوشهر قرار
دارد و از مركز اين استان 160 كيلومتر فاصله دارد. عبدالمحمد از اهالي شهر دير است
و فاصله 30 كيلومتري اين شهر تا كالو را با موتور مي پيمايد . مدرسه شهيد رجايي
كالو چندان شلوغ نيست 2 دانش آموز دختر و 2 دانش آموز پسر در پايه هاي اول ، دوم ،
چهارم وپنجم اين مدرسه درس مي خوانند .عبدالمحمد علاقه ي زيادي به اينترنت و
وبلاگنويسي دارد و رويدادهاي مدرسه را همراه با عكس روي وبلاگش ميگذارد . روزي از
روزهاي مهر او در نظرات خوانندگان با پيغام عجيبي روبرو ميشود به وبلاگ ما سر بزن
مي خواهم از مدرسهتان گزارشي تهيه كنم كامران نجف زاده . او به وبلاگ كامران مي
رود شماره تلفن وآدرس مي دهد چند روز بعد نجفزاده وارد روستا ميشود .گزارش او از
اين مدرسه و روستا از شبكه ي 3 و برنامه ي بيست و سي پخش مي شود . با پخش گزارش همه
به تكاپو مي افتند نمايندهي اين شهر، در مجلس هزينهي ساخت مدرسهاي را متقبل مي
شود ومسئولي ديگر قول ميدهد جاده روستا آسفالت و آب آشاميدني اهالي كالو
تامين شود .رئيس آموزش وپرورش منطقه رايانه ي دفترش را تقديم اين چند تن ميكند و
هفته نامهي نگاه - روابط عمومي
وزارت آموزش وپرورش ، با شمارگان 160 هزار نسحه - تيتر روي جلد خود را به
مدرسهكالو اختصاص مي دهد .


√روزگار ما
عصر ارتباطات است . در اين ماجرا رسانههاي مختلفي وارد داستان مي شوند .وبلاگ آقاي
شعراني ، برنامه ي تلويزيوني كامران و روزنامه ي نگاه وزارت آموزش وپرورش. كار اين
معلم بسيار جاي تحسين دارد . نيوتن معتقد بود جايي را در فضا به عنوان تكيهگاه در
اختيارم بگذاريد جهان را جابهجا مي كنم . در زمان ما رسانه بهترين تكيهگاه براي
حركت است .يك معلم روستا با بهرهي هنرمندانه از اينترنت ، آب و جاده ي روستا و ساختمان مدرسه را سامان مي دهد و
نگاههاي بسياري جلب مي كند .كامران نجف زاده با جستجو و دقت سوژه اي جذاب پيدا مي
كند و نشريه نگاه براي آنكه از قافله عقب نماند تيتر نخست خود را به برنامه ي بيست
و سي وگزارش صدا و سيما اختصاص مي دهد . پيش از اين آموزگاری از منطقه ي محروم
جيهون در استان هرمزگان گزارش ها و عكس هاي جذابي از محروميتهاي حوالي خود روي
اينترنت – آقا معلم-
فرستاد نيكوكاران بسياري از داخل
وخارج به او كمك كردند .
√تيتر
انتخابي براي اين موضوع ، كمجمعيت ترين مدرسه ي ايران است تيتري جذاب اما غيرواقعي
. در ايران مدارس بسياري با تعداد دانش آموز انگشت شمار وجود دارد تنها بايد
صداوسيما همت كند اين روستاها را كشف و به آموزش وپرورش معرفي كند
.
√فكر
كنيم اين معلم ارجمند ، معلم اين روستا نمي شد آيا اهالي كالو حق بهرهمندي از آب
آشاميدني وجاده را ندارند .آيا نماينده اين شهر بايد درددل مردم با بلندترين صدا از
رسانه اعلام شود تا قدمي براي آنها بردارد
√يكي دو روز بعد از پخش گزارش ، اعلام مي شود اين مدرسه تخريب و به جاي آن مدرسه اي ديگر ساخته مي شود .آيا از اين فضاي آموزشي بازديد و نياز به از نو ساختن احساس شده است . و آيا بررسي شده كه در سالهاي آينده دانش آموزي ديگر به مدرسه مي آيد تا ساختماني ساخته شود . من مدارس بسياري را در روستا سراغ دارم كه ساخته ولي بعد از يكي دو سال درب آن براي ابد قفل شده است

