ادبی

 

                                     

سرقت ادبي بخش جنايي و پرطنين ادبيات را تشكيل مي دهد . از همان روزگار آغازين شعر پارسي عده‌اي شعر ديگران را با نام خويش مي خواندند .مي گويند روزي آقاي انوري به شهري رفت  شعر خويش را از زبان فردي شنيد

 پرسيد اينها از كيست ؟

 آن آقاي محترم هم جواب داد : از خودم .!!

انوري گفت : تو كيستي ؟

 گفت چگونه است شاعر بزرگ روزگار انوري را نمي شناسي .من انوري هستم .!!

انوري خنديد وگفت شعردزد ديده بوديم اما شاعر دزد نه!!!!

اما با پيشرفت زمانه اين گونه امور هم پيشرفت مي‌كند و در روزگار عجيب و حتي نانجيب ما  نويسندگان شعر و داستان و مقالات خود را هم مي‌دزدند و با نام ديگران به ثبت مي‌رسانند .!!!!