بچه هاي
روزگار ما نسبت به كودكان 50 يا 60 سال قبل باهوشتر شدهاند .اين مرهون باسوادتر
شدن پدران و مادران و در اختيار گذاردن بازيهاي فكري ، كتابهاي كودكان و در دسترس
بودن رسانههايي مانند راديو وتلويزيون است .يك كودك امروزي در مسير بسياري از
وسايل قرار ميگيرد .هوش و انديشه را به كار ميگيرد تا از اين وسايل استفاده كند و
بي آنكه طرحي براي باهوش شدن باشد ضريب هوشياش افزايش مييابد .
گمان كنم
حدود 50 سال قبل پياژه دو سن متفاوت را براي كودكان مطرح كرد . سن تقويمي و سن هوشي
. نظريهاي كه بعد از اين همه سال ، هنوز نيز اعتبار دارد . سن تقويمي را از
شناسنامه محاسبه ميكنيم وبراي كشف سن هوشي
نمره آزمون هوش را بر سن تقويمي تقسيم ميكنيم .كودك 5 سالهاي كه بتواند به
سوالات هوش كودك 8 سالهاي پاسخ دهد از لحاظ يادگيري 8 سال دارد و نبايد فريب سن
تقويمي او را خورد.
چندي قبل
پدر كودكي از من پرسيد فرزند 6 سالهام براي رفتن به كلاس اول 8 روز كم دارد بايد
چه كنم ؟ پاسخ معلوم است اگر كودكي حتي 2 روز هم براي مدرسه رفتن كم داشته باشد از
هيچ فردي كاري ساخته نيست . عاقبت اين پدر دلسوز با تماس با يكي از مدارس
غيرانتفاعي چارهاي انديشيد.
كودك به آن مدرسه ميرود در كلاس حاضر
ميشود در پايان سال بدون هيچ آزمون
وكارنامهاي راهي كلاس دوم ميشود درپايان سال امتحان كلاس اول را ميدهد اما سال
بعد به كلاس سوم ميرود در پايان سال امتحان كلاس دوم را ميدهد و تابستان همان سال
به صورت جهشي در آزمون كلاس سوم شركت ميكند و سال بعد به كلاس چهارم ميرود .
– در مقطع
ابتدايي تنها دانشآموزان پايههاي سوم وچهارم حق جهشي خواندن را
دارند-
در حقيقت گرهي كه بايد آموزش وپرورش در چند روز باز كند 3 سال ذهن اين خانواده را به خود مشغول ميكند .به گمان من بايد از كودكاني كه سن آنها چند ماه براي رفتن به كلاس اول رفتن كم دارد آزموني گرفته شود وآنهايي كه توسط معلمان وروانشناسان تاييد مي شوند در كلاس درس حاضر شوند .