1- در 2سال گذشته سازمان تربيت بدني به صورت رسمي حدود 10 ميليارد تومان به 2
باشگاه استقلال و پيروزي كمك كرده است .باشگاه پيروزي اعلام كرده هنوز حدود 6
ميليارد تومان بدهكار است وبايد دولت كمك كند .باشگاه استقلال هم با مديريت جديد در
حال محاسبهي ميزان كسري بودجه است . سال قبل مصطفي دنيزلي يك ميليارد تومان گرفت
تا براي يك فصل – حدود 8 ماه
– مربي
پيروزي باشد . بازيكنان اين دو تيم
نيز در سال جديد براي يك فصل قراردادهايي بين 100 تا 150 ميليون تومان با باشگاه
بستند اگر هرتيم 25 بازيكن داشته باشد و هر نفر براي يك فصل 100 ميليون تومان
دريافت كند مي شود 2 ميليارد و500 ميليون تومان .
سرانه ورزشي
هر دانشآموز 250 تومان است . – از مدير مدرسه اي پرسيدم گفت 50 تومان از
دو سه نفر از معلمان ورزش پرسيدم گفتند نميدانيم معمولاً در مدرسه آن قدر كارهاي
ضروري وجود دارد كه اين پول اندك هم خرج ديگري مي شود.از مسئول تربيت بدني شهرستان پرسيدم گفت
امسال وپارسال چيزي به مدارس نداده ايم اما 2 سال قبل 200 تومان بود .- يعني يك مدرسه با 200 دانش آموز سالانه
حدود 50 هزار تومان بودجه ي ورزشي دارد. يعني بودجه اي كه سازمان تربيت بدني به
مصطفي دنيزلي ميدهد برابر است با بودجه ورزش2000مدرسهي 200 نفري . يعني ايران
براي كشف وپرورش استعدادهاي 400 هزار كودك و نوجوان ايراني همانقدر خرج ميكند كه
براي آوردن يك مربي ترك .
شعر
اگر آن ترك فوتبالي به دست آرد دل ما را
براي جذب آن بخشم يك
ميليارد تومان را .
3
–سازمان
تربيت بدني براي 2 سال 15 ميليارد تومان به 2 باشگاه استقلال وپيروزي كمك مي كند .
بودجه ورزشي 4 سال 15 ميليون دانشآموز ايراني – هر نفر 4
سال 1000 تومان - هم 15 ميليارد مي
شود يعني اگر اعتباري كه دولت به اين 2 باشگاه ميدهد به مدارس برسد ناگهان بودجه
هر مدرسه 4 برابر مي شود.
4
–شايد بگوييد
ورزش حرفهاي پول حرفهاي ميخواهد . اما سخن اينجاست كه دولت نبايد خرج باشگاه را
بپردازد .يك باشگاه خصوصي هر قدر مايل است ميتواند براي خريد بازيكن ومربي بپردازد
اما از بودجهاي كه سهم همه ي مردم است هرگز .
6 – حدود 10 سال قبل دكتر محمدرضا سركار آراني به ژاپن رفت . در كتابي كه او در باره آموزش وپرورش ژاپن نوشته است آمده است كه تقريباً تمام مدارس اين كشور استخر سرپوشيده و سالن ورزشي و زمين چمن دارند . ما اگر به همين سرعت كه به پيش يا پس مي رويم به پس يا پيش برويم چند سال ديگر به اين استانداردها دست پيدا مي كنيم . سال گذشته خبري خوشحال كننده منتشر شد 4 هزار مدرسه ايران سرويس بهداشتي ندارد يعني دانشآموزان ما حتي براي نقطهچين كردن !! در مدرسه با كمبود امكانات مواجه است چه برسد به شناسايي وكشف استعدادهاي علمي، هنري يا ورزشياش .