انجمن های علمی

                                         

موضوعي را مي خواهم بگويم كه شايد براي بيش از 99 درصد معلمان ناشناخته وحتي اگر شناخته شده مهم نباشد . بيشتر معلمان در پي شغل دومي هستند كه زياد آنها را خسته نكند و درآمد خوبي هم داشته باشد . « انجمن‌هاي علمي معلمان» يكي از طرح هايي است كه در سال 1374 در شوراي انقلاب فرهنگي تصويب و بعد از يكي دو سال آيين نامه ي آن به مدارس ابلاغ شد. اين انجمن‌هاغيردولتي NGO است يعني معلماني با علايق مشترك در يك زمينه علمي يا ادبي و بدون انتظار مزد و بدون كمك دولت بايد مشغول فعاليت شوند .اما چون ما در ايران زندگي مي‌كنيم و همه چيزش بايد عجيب وغريب باشد اين انجمن‌هاي علمي هم همينطوريست . اول اينكه طبق قانوني كه وضع شده اساسنامه‌ي هر انجمن بايد توسط وزارت مورد تاييد قرار بگيرد . يعني اينكه اگر معلمان شيمي اهواز بخواهند انجمن علمي شيمي معلمان اهواز تشكيل بدهند بايد اساسنامه اي تنظيم وبه تهران بفرستند تا آنها تشخيص بدهند آيا بايد اين انجمن علمي درست بشود يا نه ؟ نكته ي جالب ديگر اينكه اين انجمن‌هاي علمي فقط مي‌تواند در مركز استان تاسيس شود. يعني اگرمعلمان زبان كاشان بخواهند بدون كمك دولت انجمني اي به عنوان انجمن علمي معلمان زبان كاشان درست و روشهايي براي بهبود زبان انگليسي دانش آموزان پيدا كنند چنين حقي ندارند. آنها بايد عضو انجمن علمي معلمان زبان اصفهان شوند . آنها حتي اگر 50 نفر باشند بايد  بدون گرفتن هيچ حق‌الزحمه يا پول كرايه‌اي مسير 3 ساعته را بپيمايند و به اصفهان بروند و در جلسه شركت كنند و دوباره برگردند . كه اين مسئله براي معلمان استانهاي پهناوري مثل اصفهان ، كرمان وخوزستان .سيستان وبلوچستان كه فاصله‌ي يك شهرستان تامركز استان گاه تا 8 ساعت مي رسد قابل توجه است و يا در استان هاي پر جمعيتي مثل تهران اين سوال پيش مي‌آيد كه چرا ده‌ها هزار معلم ادبيات بايد يك انجمن داشته باشند .نكته‌ي جالب آخر اينكه اگر چه اين انجمن‌ها بايد غير دولتي باشد اما در سراسر ايران ساختمانهايي از طرف آموزش وپرورش در اختيار آنها قرار مي‌گيرد و بودجه هايي براي تشكيل جلسات و چاپ نشريات علمي .در حقيقت آشي كه اين قوانين پخته به گونه‌ايست كه هيچ كس ميلي براي ميل آن ندارد بنابراين خود مجريان براي آنكه دسته ي كار كنده نشود قانون عدم كمك را نقض مي‌كنند . اما آيا اين انجمن ها تاثيري در رشد و ارتقا دانش دارند . پاسخ مشخص است . ادارات كل مكان و بودجه در اختيار چند نفر مي گذارد تا انجمني درست كنند و بعد افتخار كنند كه تعداد انجمن هاي استان ما از 13 به 18 رسيده گزارش كار هم از انجمن مي خواهند و اين افراد با تايپ مجدد مطالب علمي و تشكيل جلسات سحنراني به حجم صفحات گزارش مي‌افزايند بدون اينكه اين مسائل در رشد علمي مدارس تاثير داشته باشد .