تابستان آمد
ومدارس تعطيل شد . اولين تابستاني است كه وبلاگ مينويسم . تصور ميكردم با تابستان
و فراغت نسبي وبلاگ نويسي معلمان رونق بيشتري خواهد گرفت .اما نه اينچنين نشد به
وبلاگ هاي مختلف كه سر مي زنم و تعداد مطالب و آمار بازديدكننده ها وتعداد نظرات را
كه مي بينم متوجه ميشوم كه از فعال بودن وبلاگهاي فرهنگيان حدود 80 درصد كاسته
شده است .نخستين دليل اين است كه نهادهاي معلمان و فرهنگيان برنامه محور نيست
.وگرنه تابستان بهترين زمان براي نشستن وفكركردن ومشورت است تا راههايي يافته شود
كه آموزش وپرورش ايران وجايگاه معلمان ارتقا پيدا كند .نكته ديگر اين است كه آموزش
و پرورش ما براي تابستان هيچ طرح وبرنامه اي ندارد .يك معلم 30 سال در آموزش و
پرورش است كه 3 ماه هرسال آن تعطيل است يعني 7 سال و 5 ماه . اما براي اين همه سال
هيچ برنامه اي وجود ندارد .مدرسه كه تعطيل شد معلم از همكاران خداحافظي ميكند و3
ماه ديگر بازمي گردد .بدون آنكه آموزش وپرورش تغييري داشته باشد بدون آنكه يك نفر
از او بپرسد در اين سال تحصيلي با چه مشكلاتي مواجه بودي و چه راه حلي براي آن داري
بدون آنكه براي ارتقا علمي معلمان برنامه اي وجود داشته باشد . بدون آنكه براي
مكتوب وانتشار تجارب معلمان برنامه اي باشد بدون هيچ جلسه ، سمينار يا بازديد
ارزشمندي .
ما هم بنا داريم فصل تابستان در اين وبلاگ چندان ننويسيم . ونوشتن منظم را به آغاز سال نو موكول كنيم اگر زنده بوديم