اين داستان الف ندارد

انجمن صنفی معلمان را تایپ می کنم . نامهایی مانند انجمن صنفی معلمان تهران . اصفهان و دزفول را می بینم . این آزمایش بدان معناست که تعداد مراجعه کنندگان آن انجمن صنفی ها بیش از حضور فرهنگیان بوده است .

ج ) اندکی تاریخچه

احتمالاً انجمن صنفی فرهنگیان از پرسابقه دارترین انجمن های صنفی ایران باشد . متاسفانه کتاب تاریخ فعالیت های صنفی معلمان نوشته نشده است . معلمان در روز 12 اردیبهشت سال 1340 در میدان بهارستان تجمع و نسبت به کمی حقوق خویش اعتراض کردند . این اعتراض 11 روز ادامه داشت و ..... آیا این اولین تحرک صنفی فرهنگیان است ؟ حتی اگر این تاریخ را آغاز فعالیت های صنفی معلمان بدانیم به 45 سال تلاش صنفی    می رسیم آیا تاکنون این فعالیت مورد بررسی و نقد قرار گرفته است . انجمن صنفی معلمان در چه مقاطع زمانی موفق و دلایل این توفیق چه بوده است ؟  تاکنون انجمن صنفی توانسته است چه مشکلاتی را از پیش روی فرهنگ و فرهنگیان بردارد؟  مهمترین مشکلات انجمن چیست ؟ وآیا مثلاً اگر دغدغه های مالی معلمان از بین برود نیاز به انجمن صنفی وجود نخواهد داشت !

د ) انجمن های صنفی معلمان فراگیر نیست

حدود 40 شهرستان ایران انجمن صنفی فرهنگیان  دارد . اگر تعداد شهرستان های ایران را 750 بدانیم یعنی تنها 5 درصد شهرستانهای ایران . نکته بعدی این است که حتی در شهرستانهایی که این انجمن فعالیت        می کند بیشتر معلمان عضو انجمن نیستند و از فعالیت های آن اطلاعی ندارند. معمولاً فعالیت انجمن صنفی یک شهرستان با حضورچند فرهنگی دلسوز آغاز می شود آنها راجع به اهمیت فرهنگ و فرهنگیان سخن می گویند و بعد چند جلسه و چند بیانیه ی شدیدالحن که رونوشت آن به مدیرکل ، وزارت ، مجلس و چند جای دیگر ارسال می شود . و هنگامی که نتیجه دلخواه گرفته نمی شود از انجمن تنها یک نام و یکی دو جلسه ی سالانه باقی می ماند .

ه ) انجمن صنفی معلمان

 و عدم حمایت وزارت محترم آموزش و پرورش

آموزش و پرورش ایران دولتی و متمرکز است . یعنی آنکه وزارت ، روز و ساعت حضور دانش آموز در مدرسه ، ساعات تدریس هر واحد درسی ، کتابهایی که باید خوانده شود و حقوق ومزایایی که معلم باید دریافت کند را تعیین می کند . بنابراین فرهنگی معتقد است هیچ فرد و گروهی جز دولت خدمت گزار نمی تواند وضع او را تغییر دهد . نگاه معلم به دست بخشنامه است که چه دوره ای برگزار می کند این دوره چه مزایایی دارد چگونه     می شود گروه گرفت و از همکار مدرسه یک قدم جلوتر بود . و ....از سوی دیگر مسئولین آموزش وپرورش نیز که معمولاً پست خویش را از مقامات بالاتر گرفته اند انجمن های صنفی را رقیبی برای خود می دانند . هنگامی که در تابستان 85 انجمن های صنفی فرهنگیان شهرهای مختلف ایران در یکی از کانونهای فرهنگی تهران گردهم آمدند . وزیر آموزش وپرورش دعوت آنها را برای حضور در جلسه و شنیدن دیدگاه آنها نپذیرفت . هنگامی که مسئولین وزارت آموزش و پرورش - که معمولاً در سخنرانی ، خود را معلم می دانند-  توجه به دغدغه های انجمن های صنفی معلمان ندارند چگونه  می توان از دیگر مسئولین انتظاری داشت !

و ) انجمن صنفی معلمان و رسالت اصلی

متاسفانه از روز نخست تشکیل انجمن های صنفی معلمان ، فعالیت آنهاتحت تاثیر کمی حقوق و مزایای و تلاش برای افزایش آن بوده است . در حالی که به گمان من مهمترین وظیفه ی هر تشکل صنفی باید بهبود شرایط کار باشد . در میان معلمان بیش از 300 هزار نفر با مدرک کارشناسی  و 40 هزار نفر با مدرک کارشناسی ارشد و دکتری وجود دارد . انجمن های صنفی معلمان باید با بررسی نظام آموزش و پرورش ایران  ، طرح ها و راهکارهایی برای بهبود  نظام تعلیم و تربیت ایران ارائه کند .  و نسبت به طرح های آموزش و پرورش اظهار نظر کند . متاسفانه در یکی دو دهه ی اخیر طرح های بسیاری مانند مدرسه محوری ، خانه مدرسه ، حذف نظام قدیم ، پیش دانشگاهی ، حذف واحیای امورتربیتی  و ارتقا شغلی در مدارس اجرا شده که کارشناسی بودن آنها در مدارس مورد تردید قرار گرفته است . معلمین  به دلیل ارتباط مستقیم با دانش آموز و داشتن تجربه و دانش  بهترین گزینه برای مشورت وارائه نظر در مورد طرح هایی است که قرار است در آموزش و پرورش اجرا شود .

ز )  معلمان و وسایل ارتباط جمعی

سالهاست جهانی که ما در آن زندگی می کنیم به دهکده تبدیل شده است . این امر با بهره از وسایل لرتباط جمعی مانند نشریه ، رادیو ، تلویزیون ، ماهواره و اینترنت  رخ داده است . متاسفانه یک میلیون و چند صد هزار فرهنگی نه روزنامه دارد نه مجله نه یک برنامه ی رادیو یا تلویزیونی  !

به نظر من  در میان وسایل ارتباط جمعی  ، دو وسیله باید مورد توجه بیشتر قرار بگیرد . نشریه – روزنامه و مجله -   وسیله ای ارتباطی است که برای قشر باسوادی مانند فرهنگیان می تواند مورد توجه باشد . حرف نشریه را   – برخلاف رادیو و تلویزیون – می توان بارها خواند در جاهای مختلف ارائه کرد و علاوه بر این این وسیله غیر دولتی است . اینترنت دومین وسیله ای است که می تواند مورد توجه فرهنگیان و صنف آنها قرار بگیرد . اینترنت ارزان سریع وغیر دولتی است . علاوه براین تنها وسیله ی ارتباطی دوسویه است . یعنی صاحب وبلاگ حرف هایش را می نویسد و دیگران می توانند نظرات خویش را در باره هر مطلب به اطلاع او و دیگراهالی دنیا برسانند .

ح )  و دیگر اینکه 

یک میلیون فرهنگی در سراسر ایران به کار و تلاش می پردازد . در همه ی دوره های مجلس حدود یک صد فرهنگی به عنوان نماینده به مجلس می رود – در مجلس هفتم 105 نماینده  - بیش از نیمی از اعضای شوراهای  اسلامی شهر و روستا فرهنگی هستند . بسیاری از استانداران و فرمانداران سابقه ی آموزش و پرورشی دارند .  در دو سه دهه اخیر همواره مسئولین نظام معتقد بوده اند  پیشرفت و توسعه ی ایران از مدارس آغاز می شود و برای تربیت آینده سازان ایران اسلامی باید به مدرسه و معلم توجه ویژه کرد . با این همه بسیاری از معلمان مجبورند برای داشتن زندگی عادی در آزانس ها  ، مغازه ها وکارخانه ها در شغل دوم به کار بپردازند .  مدارس ما تا ایستادن در جایگاهی که بتواند استعدادهای دانش آموزان را شناسایی و پرورش دهد و مکارم اخلاقی را در او نهادینه کند و او را برای حضوری فعال و تاثیرگزار در جامعه تربیت کند فاصله ی بسیار دارد . مدارس ایران بهبود نمی یابد تا هنگامی که معلم با نشاط و علاقه در فعالیتهای علمی واجتماعی حاضر شود . و یکی از بهترین صحنه ی حضور معلم انجمن های صنفی است .