پس از ضمانت اين افراد ، به جايگاه ويژهي خبرنگاران رفتم . نمايندگان درصندليهاي خود نشسته بودند . رئيس مجلس همه رابه سكوت فراخواند وگفت خب دانش آموزان عزيز ، قرار بود چند نفر از شما نمايندگان طرح ويژهاي را مطرح سازيد از نماينده ي اين فراكسيون درخواست مي شود به جايگاه تشريف بياورند . در اين هنگام يكي از نمايندگان به آرامي از جاي خود برخاست و پشت تريبون قرار گرفت وگفت دانش آموزان عزيز ، اميدوارم در امرخطير نمايندگي موفق باشيد قرار است در اين جلسه من طرحي را كه با همفكري همكاران تهيه شده مطرح نمايم . لازم ميدانم از فرصتي كه در اختيار من قرار داديد سپاسگزاري نمايم در اين هنگام رئيس مجلس به وي تذكر داد كه فقط يك دقيقه فرصت دارد اين نماينده در ادامه افزود :متاسفانه اين هفته پدرم مريض بود هفتهي قبل از اين هم رفته بوديم خونهي خاله اينام . بقيهي اعضاي فراكسيون هم تكليف مدرسه داشتند .بنابراين باتوجه به موارد اشاره شده وقتي براي تهيهي طرح نداشتيم اميدوارم تا سال آينده ويا سالهاي بعد از آن فرصتي مغتنم پديد آيد تا طرح آماده گردد .
در اين هنگام رئيس مجلس با عصبانيت فرياد زد آقاي محترم ، پارسال هم همين بهانه ها را تحويل دادي ، برو لب در مجلس بايست و يك پا ودو دست خود را هم بالا تگه دارتا بعد از جلسه تكليف تو را معلوم كنم .
پس از چند لحظه رئيس جلسه خطاب به نمايندگان گفت : خب ، لايحهاي را مطرح مي كنم واز نمايندگان موافق مي خواهم قيام نمايند ” با توجه به كرامت انسانها و براي دفاع از حقوق كودكان ونوجوانان هيچ كس حق ندارد دانش آموزي را تنبيه كند ويا با كلام ورفتار خود باعث تحقيرآنها در مدرسه وكلاس شود. “اين لايحه با 149 راي موافق وتنها يك راي مخالف به تصويب رسيد . سپس اين مصوبه براي بررسي نهايي به شوراي تلفيق با وضع موجود فرستاده وبا تغييري كوچك عبارت هيچ كس حق ندارد به همه حق دارندتـغـيير يافت وبقيهي عيناً به تصويب رسيد .وبه مدارس ابلاغ شد .