
حدود 25 سال است که در مدارس ایران ، کمابیش یک میلیون دانشآموز افغانی درس میخوانند .که با خانوادههایشان 3 میلیون نفر میشود.که اگر تنها سوبسید تحصیل آنها را با سرانهای که آموزش و پرورش اعلام کرده – هر نفر یک میلیون تومان – محاسبه کنیم به رقم سالانه 1000 میلیارد تومان میرسد. ایران تلاش بسیاری برای اخراج آنها از کشور انجام داده اما موفقیت چندانی کسب نکرده است . یکی از نکات جالب این است که کتابهای آنها کاملاً با کتابهای دانشآموزان ایرانی یکسان است .آنها در موقع خواندن فارسی تکرار میکنند : ای ایران ای سرزمین من تو را دوست دارم .. کوههای بلندت را ، جنگلهای سرسبزت را و مردان وزنان فداکارت را دوست دارم ویا اینکه : مولوی ، سعدی از جمله شاعران کشور ماست . که البته تک تک این جملات در روح حساس و آمادهی کودکان نقش میبندد و بعدها به آسانی نمیتوان آن را اصلاح کرد . ویا در هنگام مطالعه جغرافی با ویژگیهای سرزمین ایران و در درسی دیگر با تاریخ کشور ایران به عنوان سرزمین آشنا میشوند . بنابراین هنگامی که دانشآموزی سالها با ایران به عنوان سرزمین خودش آشنا شد به آسانی حاضر نیست ایران را ترک کند وبه کشوری که آن را نمیشناسد بازگردد. . به نظر من باید برای دانشآموزان افغانی علاوه بر کتابهایی که میخوانند کتابی برای آشنایی با تاریخ ، جغرافیا وفرهنگ این کشور تهیه کرد مثلاً در درس فارسی نوشته شود ای اقغانستان ای وطن من تو را دوست دارم. اگر چه اکنون از تو دورم اما در اولین فرصت به دامانت باز خواهم گشت و.......




.jpg)
