رفتیم تا اول مهر

يك سال قبل در شهريور 85 اولين مطلب را در راديو معلم نوشتم .  در اين مدت حدود 70 مطلب كوتاه و بلند تقديم خوانندگان شد . سعي‌مان اين بود كه 1- ادبيات را پاس دارم واز كلمات وجملات ناقص واصطلاحات بيگانه استفاده نشود . 2 – متاسفانه بسياري از وبلاگ هاي معلمان شبيه هم است واگر نام وبلاگ عوض شود اتفاق خاصي نمي‌افتد . من سعي كرده‌ام مطالب را خودم بنويسم واز تكرار و كپي كردن مطالب وبلاگ‌هاي ديگر خودداري كنم . 3 -  براي معلمان ايران اين سال پر حادثه بود راديو معلم نه بي‌تفاوت بود ونه جوگير مي‌شد .من معتقدم درست است كه جايگاه معلمان بايد بسيار فراتر از اين باشد كه هست اما بايد راهكارهاي بهتري براي دست يافتن به حقوق اجتماعي واقتصادي معلمان يافت كه به اين موضوع در برخي از مطالب مانند نقد فعاليت صنفي پرداخته‌ام .4 – گاه اگر از مطالب وبلاگي استفاده كرده‌ام آدرس آن را نوشته‌ام واگر به بيان خبري از روزنامه‌اي پرداخته‌ام  نام روزنامه وتاريخ وصفحه‌ي آن را ذكر كرده‌ام تا هم مستند باشد وهم اگر فردي مي‌خواهد تمام خبر را بخواند آدرس داشته باشد .5 – متاسفانه امكانات  خاصي هم ندارم . دوست داشتم در جايي بودم كه تمام روزنامه‌هاي اصلي كشور مي‌بود تا به نقل ونقد مطالبي از آنها مي‌پرداختم كه در حوزه‌ي آموزش وپرورش است . 6 – دسترسي‌ام به اينترنت خانگي است با همين كارت‌هاي كم سرعت كه چه بسيار قطع مي‌شود وتلفني كه اشغال وقبضي كه رقمش زياد وزيادتر مي‌شود .7 – بيشترخوانندگان اين وبلاگ معلم هستند متاسفانه مسئولان آنچنان سرگرم كاهاي تكراري‌اند كه وقتي براي اين امور ندارند يكي از نشريات وابسته به آموزش وپرورش تا كنون يكي دو بار مطالب طنز اين وبلاگ را در نشريه چاپ كرده كه از آن سپاسگزاري مي‌كنيم هر چند برخي از بخش‌ها مثل نام نويسنده را تغيير داده است !!! 7 – اينكه تا كي بنويسيم معلوم نيست تا زماني كه احساس كنم حرفي براي گفتن وگوشي براي شنيدن هست .ولي از امروز تا اولين روزهاي ماه مهر چيزي نمي‌نويسم بعد شايد با قالبي زيبا ومطالبي بهتر آمدم شايد هم  كاري بهتر پيدا كنم  وبه آن بپردازم شما نيز اگر انتقاد پيشنهاد يا نظري داريد  در كامنت بنويسيد و يا ايميل بزنيد تا از آن استفاده شود .

انجمن های علمی

                                         

موضوعي را مي خواهم بگويم كه شايد براي بيش از 99 درصد معلمان ناشناخته وحتي اگر شناخته شده مهم نباشد . بيشتر معلمان در پي شغل دومي هستند كه زياد آنها را خسته نكند و درآمد خوبي هم داشته باشد . « انجمن‌هاي علمي معلمان» يكي از طرح هايي است كه در سال 1374 در شوراي انقلاب فرهنگي تصويب و بعد از يكي دو سال آيين نامه ي آن به مدارس ابلاغ شد. اين انجمن‌هاغيردولتي NGO است يعني معلماني با علايق مشترك در يك زمينه علمي يا ادبي و بدون انتظار مزد و بدون كمك دولت بايد مشغول فعاليت شوند .اما چون ما در ايران زندگي مي‌كنيم و همه چيزش بايد عجيب وغريب باشد اين انجمن‌هاي علمي هم همينطوريست . اول اينكه طبق قانوني كه وضع شده اساسنامه‌ي هر انجمن بايد توسط وزارت مورد تاييد قرار بگيرد . يعني اينكه اگر معلمان شيمي اهواز بخواهند انجمن علمي شيمي معلمان اهواز تشكيل بدهند بايد اساسنامه اي تنظيم وبه تهران بفرستند تا آنها تشخيص بدهند آيا بايد اين انجمن علمي درست بشود يا نه ؟ نكته ي جالب ديگر اينكه اين انجمن‌هاي علمي فقط مي‌تواند در مركز استان تاسيس شود. يعني اگرمعلمان زبان كاشان بخواهند بدون كمك دولت انجمني اي به عنوان انجمن علمي معلمان زبان كاشان درست و روشهايي براي بهبود زبان انگليسي دانش آموزان پيدا كنند چنين حقي ندارند. آنها بايد عضو انجمن علمي معلمان زبان اصفهان شوند . آنها حتي اگر 50 نفر باشند بايد  بدون گرفتن هيچ حق‌الزحمه يا پول كرايه‌اي مسير 3 ساعته را بپيمايند و به اصفهان بروند و در جلسه شركت كنند و دوباره برگردند . كه اين مسئله براي معلمان استانهاي پهناوري مثل اصفهان ، كرمان وخوزستان .سيستان وبلوچستان كه فاصله‌ي يك شهرستان تامركز استان گاه تا 8 ساعت مي رسد قابل توجه است و يا در استان هاي پر جمعيتي مثل تهران اين سوال پيش مي‌آيد كه چرا ده‌ها هزار معلم ادبيات بايد يك انجمن داشته باشند .نكته‌ي جالب آخر اينكه اگر چه اين انجمن‌ها بايد غير دولتي باشد اما در سراسر ايران ساختمانهايي از طرف آموزش وپرورش در اختيار آنها قرار مي‌گيرد و بودجه هايي براي تشكيل جلسات و چاپ نشريات علمي .در حقيقت آشي كه اين قوانين پخته به گونه‌ايست كه هيچ كس ميلي براي ميل آن ندارد بنابراين خود مجريان براي آنكه دسته ي كار كنده نشود قانون عدم كمك را نقض مي‌كنند . اما آيا اين انجمن ها تاثيري در رشد و ارتقا دانش دارند . پاسخ مشخص است . ادارات كل مكان و بودجه در اختيار چند نفر مي گذارد تا انجمني درست كنند و بعد افتخار كنند كه تعداد انجمن هاي استان ما از 13 به 18 رسيده گزارش كار هم از انجمن مي خواهند و اين افراد با تايپ مجدد مطالب علمي و تشكيل جلسات سحنراني به حجم صفحات گزارش مي‌افزايند بدون اينكه اين مسائل در رشد علمي مدارس تاثير داشته باشد .