
يكي از وعده هايي كه محمود فرشيدي هنگام اخذ راي به مجلس داد تاسيس روزنامه وخبرگزاري فرهنگيان بود . اما آيا آموزش و پرورش ايران مي تواند روزنامهاي مستقل داشته باشد .روزنامه و نشريه قديمي ترين وسيله ي جديد ارتباطي است . – دود صداي طبل وشيپور وسايل قديمي ارتباط است - حدود 400 سال از چاپ نخستين نشريات در جهان و 180 سال از چاپ اولين روزنامه در ايران ميگذرد .در ايران امروز چندهزار روزنامه و نشريه سراسري و محلي چاپ ميشود اما آموزش وپرورش بابيش از يك ميليون فرهنگي نميتواند روزنامهاي چاپ كند .به گمان من اولين موضوع آن است كه بسياري از مسئولين به نشريهاي ميانديشند كه سخنان و اقدامات آنها را به اطلاع عموم برساند در حالي كه در يك نشريهي واقعي جاي گوينده وشنونده عوض ميشود و مسئولين در معرض نقد و پاسخگويي قرار ميگيرند .البته مشكل از اين يا آن وزير نيست بلكه ساختار آموزش وپرورش و متمركز بودن تصميمگيري باعث شده اگر مدرسهاي در چهارمحال بختياري آتش بگيرد و يا شخصي در خراسان جنوبي به اردو برود و دچار حادثه شود نگاهها به سمت وزير نشانه برود . اين ساختار پيچيده به جاي فرهنگي بودن امنيتي است و توان هر فعاليتي را از مسئولين و فرهنگيان گرفته است . به بخشي از اين ساختار اشاره مي كنم
ادامه مطلب



